Mijn leven voordat ik op een 3-jarige wereldreis ging

Inmiddels ben ik digital nomad, een bewuste keuze na een leven lang dromen en een lange wereldreis.
Maar de weg naar deze beslissing toe was ‘a long and bumpy road’. Ik deel hem toch graag met jullie!

10 juli 2015, ik was klaar voor mijn wereldreis!

Als kind wilde ik graag postbode worden, onze postbode was enorm gezellig, had vrijheid en werkte buiten. Toen ik wat ouder werd bleek mijn originele plan er in de praktijk wat anders uit te zien en moest ik een opleiding kiezen. Postbode zat daar niet bij…
Dierenarts zou het gaan worden, omdat ik zoveel van honden hield! Maar met middelmatige leerprestaties en daardoor uitzicht op een 10-jaar durende studie leek ook dit niet mijn droomberoep.

De eerste keer

Toen bleek dat ik erg veel plezier had in het organiseren van slaapfeestjes, skeeler groepjes en schoolfeestjes werd duidelijk dat evenementenorganisatie het meest voldeed.
Vanaf jaar 1 bleek mijn drang om naar het buitenland te gaan groot en richtte ik me volledig op een buitenlandse stage.
Veel opties waren er niet en toen bleek dat mijn punten niet goed genoeg waren voor een stage in het buitenland was ik teleurgesteld.

Gelukkig mocht ik op mijn 18e richting Amerika, om mijn tante te bezoeken. Zij woonde daar al 30 jaar en mijn ouders gaven me de financiële mogelijkheid om haar een paar weken te bezoeken.
Ondanks dat ik mijn tante jaarlijks in Nederland zag, werd ik na mijn US trip pas helemaal fan van haar. Ze had zoveel gereisd!
Inmiddels woont mijn tante in Israël en bezoek ik haar ieder jaar!

Kennywood, Pittsburgh

Deze trip was het begin van een reeks reizen naar het buitenland, iedere schoolvakantie ging ik erop uit. Met vrienden naar buitenlandse festivals, met mijn vriend door Europa met de trein of alleen met mijn backpack.

Toch ging ik eindelijk

Toen ik na mijn studie Marketing & Communicatie niet aan een relevante baan kon komen in de Evenementenbranche heb ik een aantal simpele banen gehad.
Ik werkte bij een autowasserette, als huishoudelijke hulp, op kantoor, bij een callcenter en eindigde in een winkel.
Ik had besloten om thuis te blijven wonen en geld te sparen voor mijn grote droomreis, maar mijn relatie en de verwachtingen van mijn ouders en de maatschappij waren groot en dus werkte ik jaren door.

De verantwoordelijkheid voor het draaiende houden van de winkel was groot, wisselende uren en 3 vakantieweken per jaar maakte me ongelukkig en ik wilde weg!
Zelfs nadat mijn relatie eindigde, ik een eigen appartement huurde en promotie maakte ging ik nog niet weg.
Tot de dag dat ik hoorde van een baan in Italië, ik was verkocht! Binnen 2 maanden verkocht ik al mijn spullen, ik naam ontslag, zei de huur op en ik was weg.
Het plan was om 3 maanden in Italië te werken en daarna was ik zo vrij als een vogel.

Mijn woon- en werkplaats in Italië

Ik kan me nog goed herinneren dat ik gewoon naar vliegtickets kon kijken en die gewoon kon boeken, zonder rekening te hoeven houden met mijn vakantiedagen.
Ik was euforisch, dolgelukkig en hysterisch!
3 jaar reisde ik spontaan overal heen, ik vloog van Italië naar Berlijn, van Berlijn naar Engeland, Engeland naar Berlijn, Israël, Portugal, Amerika, Japan en woonde een jaar in een camper.

Werken in Silves, Portugal

De ongeplande thuiskomt na deze wereldreis bleek een hele, zure appel. Hier zal ik over een tijdje meer aandacht aan besteden.
Direct na thuiskomst ben ik er alles aan gaan doen om weer te gaan, maar dan met een langer termijn plan.
Met mijn opleiding in Marketing & Communicatie, bijscholing in de Online Marketing én zoveel mogelijk schrijven om voor mezelf te beginnen en locatie onafhankelijk te ondernemen ben ik al een heel eind gekomen op weg naar mijn droomleven!

Mocht je vragen hebben naar aanleiding van mijn verhaal dan mag je me altijd benaderen!

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 gedachten over “Mijn leven voordat ik op een 3-jarige wereldreis ging”

%d bloggers liken dit: